YAYINLAR

Ben yargı kararlarından ülkemin insanlarının komik veya trajikomik manzaralarını seyretmeyi ve en azından tutanaklara yansıdığı kadarıyla tarafların uzun yargı süreçlerindeki bıkkınlıklarını öğrenmeyi ve bu öğrendiklerimden kendime stratejik yollar belirlemeyi çok seviyorum.

Bugün paylaştığım Anayasa Mahkemesinin Kadir Toprakkararını okurken içinde atıf yapılan bir yargı kararının olay kısmı dikkatimi çekti. Karar “Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27/9/2023 tarihli ve E.2021/18214, K.2023/6229 sayılı$” kararı olup Yargıtay esas numarasına bakıldığında çok eski bir olay olmadığı açık. Bu kararın olay kısmı şöyle :

“24. 10.2017 tarihli son duruşma saatinde duruşma salonunda hazır olduğu anlaşılan, ancak duruşma saatinin öğleden sonra olacak şekilde gecikmesi, başka işlerinin olması ve yazılan müzekkerenin cevabının beklenecek olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunan müdafiinin mazeretinin, sanık müdafiinin öğleden önce duruşma saatinde duruşma salonunda olduğu, yargılama sırasında dışarı çıktığı, mübaşire sözlü olarak müvekkilinin mazereti olduğunu beyan etmesi nedeniyle duruşmanın öğleden sonraki saate bırakıldığı ve sonraki mübaşir çağrılarında hazır olmadığı belirtilerek mazeret dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerin duruşmaya katılmasına engel teşkil etmeyeceği ….”

Adliyedeyiz. Saat 9.00’da çok ağırdan alan bir Ağır Ceza Mahkemesi’nin kapısında kuşlar gibi diziliyoruz. Bekleyerek belimize kıramp girmeye başlayınca kıpırdanmaya başlıyoruz. Aramızdan en toy olanı “ben gidip koşurum ya, bu nedir!. Kaç saat bekleyeceğiz” diyerek kapıya yönelik. Cesareti kapıdaki mübaşire varana dek azalmış olacak ki içeri girmeye teşebbüs etmez. Elini listede gezdiriyormuş gibi yaparak ve kapıdan başını uzatarak mübaşire kaş göz yapar. “Sonuçta daha önce CMK’larda yaşlı avukatlar öyle yaptığına göre herhalde yöntem bu” der ve ortama hakim olmaya çalışır.

“Kolay gelsin, 15 numaralı iş bizim dosya ne zaman alınır?”

“Tutuklular var avukat hanım/bey”!

“Ee bizim dosyada da tutukluluklar var!”

“Ben orasını bilmem, başkana sorun isterseniz ama duruşma görüyor şu an”

…..

Boş bakan gözlerle yerine döner.

“Üstad ne oldu, ne zaman alınıyormuş dosya?”

“Valla tutuklular var diyor mübaşir”

“Abi beklemeyeceksin, dilekçeye….. yazacaksın”

bunu diyen hiç o dilekçeyi vermez. Aralarından yine ağızdan çıkanlara inananlar bu dilekçeleri verir ve onların dosyaları hakkında Yargıtay 3.Ceza Dairesine konu olan dosyada olduğu gibi olaylar şöyle cereyan eder :

(önceki kısım yukarıda)

“…gerekçesiyle 676 sayılı KHK’nın 5. maddesi ile değişik CMK’nın 188/1-2. cümlesi maddesi uyarınca reddedildiği, sanığın ve müdafiinin yokluğunda iddia makamının esas hakkında mütalaasını sunduğu ve esas hakkında savunmaları alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla;…”

Ama durun daha siz bu karardan haberdar değildiniz. Müvekkilinize duruşma ertelenecek zaten dediniz. Akşam olur Uyap’tan açıp baktınız ki müvekkilinize ceza verilmiş ve siz o duruşmada yoksunuz. Tutanağı okuduğunuzda CMK’yı Cumhuriyet Karayolları mıydı Cumhuriyetçi Millet Partisi miydi… diyecek kadar şuurunuzu kaybedersiniz. Artık o maddelerin ne anlama geldiğini bırakın müvekkile ne diyeceğinizi düşünecek kıvama geldiniz. Yana yakıla o gıcık olduğunuz sizden yaşça büyük avukatı arayıp içinizi rahatlatmasını beklerken o size “..çok kötü olmuş ya, müvekkil ne diyor ?” dedi. Ama siz bunu beklemiyor ve içinizi rahatlatacak cümleleri arıyordunuz. Bir iki numara daha çevirdikten sonra bu “çok kötü olmuş ya..” cümlelerinden bıktınız. Aralarından en ilgisiz ve bilgisiz olan size “..bir şey olmaz ya, takma o kadar. Bende de olmuştu” der. Biliyordunuz yalan olduğunu ama bu gereksiz sözlere çok ihtiyacınız vardı.

Mesaj atarak ceza kararı alındığnıı ve istinaf süre tutum verdiğinizi söylerek telefonu sizden epey bir uzağa attınız. (Dosya dairesine bakarak) zaten siyasi dosyada olur böyle şeyler, istinaftan bozulur dediniz. Ama içiniz kemiriyor ve kendinizi iyi hissedecek bir şeyler yapmak veya bir yerlere gitmek istiyordunuz. Derken zaman geçti ve siz büyüdünüz. Aradan birkaç sene geçti. Yargıtay 3.Dairesi arada sizlerin işini kolaylaştıran karar vererek aşağıdaki cümlelerle imdadınıza yetişti :

(baş kısmı yukırada)

“….5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkânları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan ‘silahların eşitliği’ ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin esas hakkında mütalaadan haberdar edilmeksizin, dosyayı inceleyerek son savunma hazırlayabilmeleri için sanık ve müdafiine makul süre verilmeksizin ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde sanığın vekaletnameli müdafi bulunmaksızın ve sanığa re’sen barodan başka bir müdafi de görevlendirilmeksizin mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK’nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi [bozmayı gerektirmiştir.]”

bu kararı okuduktan sonra “…ben dedim zaten bozulacak diye. Bizim bozduramadığımız dosya henüz dünya üzerinde karara bağlanmadı. Bugüne bugün bana Av…derler” diyerek koltuğunuza kurularak bu kararı dünya üzerindeki herkesin bildiğini ve müvekkillerin size davalarını vermek için birbiri ile yarıştığını düşünüyorsunuz. Olsun. Düşüncede hür hayallerde serbestsiniz.

Nice lehe kararlar aşkına ve hükmüne..

Şahin Çarşanbalı

Meskun Avukat